Alvorens weer regelmatig de pen ter hand te nemen en dit met jullie te delen toch even een korte inleiding.
Lineair (www.lineair.be) werd in 1974 opgericht met als hoofdactiviteit ; lijsten (kaders) maken.
Op vandaag kan je nog steeds terecht bij ons voor inlijstingen op maat maar ook voor kunst (www.art-line.be), wijn en coaching & mentoring.
Onze missie ; mensen ontroeren.
Kaderzetting voor deze blog is dus op zijn plaats.
Kaderzetting?
Kaderzetting is het proces waarbij grenzen, kaders, verwachtingen en spelregels worden vastgesteld waarbinnen een activiteit, gesprek of project plaatsvindt. Het creëert een veilige en duidelijke structuur, wat helpt om richting te geven aan creativiteit, verantwoordelijkheid en de gewenste uitkomst.
En kijk nu eens. Hoeveel woorden met emotionele lading krijg ik te lezen na amper 9 seconden zoekwerk door AI.
Grenzen, verwachtingen, veilige structuur, verantwoordelijkheid en gewenste uitkomst.
Laat me beginnen met mijn gewenste uitkomst van dit schrijven.
Wat wil ik bekomen door regelmatig iets te delen via deze blog?
Ik wil jou, beste lezer, even uitnodigen om stil te staan bij jouw huidige situatie. En om van daaruit te evolueren richting persoonlijke groei en verhoogd bewustzijn. Dat doe ik tijdens alle gesprekken met mijn coachees en dat geeft mij energie.
En waarom heb ik dan zo lang gewacht om mijn blog regelmatiger te publiceren?
‘Gewoon’ omdat ik geen ‘persoonlijke feedback’ krijg (of zal krijgen) over hetgeen ik schrijf. En die angst heeft me toegelaten om dit blijvend uit te stellen.
Gedurende de periode van het uitstellen stelde ik me veel vragen die me een soort goedkeuring gaven om verder te gaan met uitstellen.
Wie zal het lezen? Deel ik ervaringen over mijn eigen leven? Schrijf ik alles dus in de ik-vorm? Zal dat niet een beetje egocentrisch overkomen?
Die vragen hebben me enkel geholpen om stil te staan en bijgevolg met dit idee achteruit te gaan. Nét wat ik NIET wil dus. Na een open gesprek hierover met mijn coach besefte ik dat ik uit dit zelfbedrog wil stappen. Hoe? Door te doen wat ik nu aan het doen ben (!?).
Les excuses sont faites pour s’en servir. Tot nu dus. Want ik heb beslist dat ik gewoon ga schrijven wat in me opkomt. Dat ik daarvoor, na vandaag om kaderzetting op te zoeken, geen AI (dus puur van mens tot mens) meer ga gebruiken maar mijn gevoel ga vertalen naar het blad via het klavier.
En om mezelf te bevrijden van alle die beperkende overtuigingen (je kent ze wel … uitvluchten die je beperken in plaats van je in je kracht te zetten), vraag ik jullie om spontaan te delen wat je meer of minder wil in de toekomst.
Als volwassene ben je zelf verantwoordelijk voor je leven, geluk, gezondheid, heling, sociale leven, vriendschappen, grenzen, behoeften en succes.
Als je er stiekem op hoopte dat een ander langs zou komen om je te redden, je problemen op te lossen, je rekeningen te betalen, een sociaal leven te creëren, je wonden te helen, je droompartner te worden en je te motiveren de beste versie van jezelf te zijn …Dat gaat niet gebeuren. Er komt niemand langs. En steeds als je de schuld legt bij anderen en wacht op toestemming of een uitnodiging, verspil je je tijd. Die dagen zijn voorbij. Het is tijd de volle verantwoordelijkheid te nemen voor je geluk, dromen en je leven. Tenslotte is verantwoordelijkheid gewoon het vermogen te reageren. En zoals je weet, ligt ware macht in jouw reactie.
Het verrijkende is dat er wel iemand mag zijn die je liefdevol herinnert dat die verantwoordelijkheid in en bij jezelf ligt. Dat kan een coach of mentor zijn.
Jij hebt ook grootse dingen die je wil realiseren? Kom er gerust over praten! Wil je weten wat coaching voor jou kan betekenen? Plan vrijblijvend een gesprek in en ontdek de kracht van coaching. Ik hoor je graag.
Tot volgende week.
Paul